بازدید 48 ساعته از منطقه حفاظت شده البرز مرکزی

هفته گذشته با جمعی از دوستان تصمیم به بازدید از منطقه حفاظت شده البرز مرکزی نمودیم لذا اسباب سفر آماده و به طرف مقصد مورد نظر حرکت کردیم.

در ذیل می توانید عکسهائی هر چند به یادگار را مشاهده نمائید.

 

 

سلام

دوستان عزیز متاسفانه به علت مشغله کاری بیش از حد کوچکترین فرصتی هم جهت به روز کردن وب دست نداده با امید بر خدا تا چند وقت دیگه مثل گذشته خبرهای خوبی خواهم گذاشت.

 

پرنده نگری در اطراف تهران

هفته گذشته بهمراه یکی از دوستانم تصمیم گرفتیم سری به اطراف تهران جهت تماشای پرندگان بزنیم همانطور که می دانید الان فصل زادآوری اکثر گونه ها می باشد.و نرها جهت نشان دادن و به رخ کشیدن خود در پیش روی ماده ها حرکات زیبا و چهچه های مست انگیز سر می دهند.

پس از گذشتن شهر تهران که دود و دم از همه جای این شهر به چشم می خورد به ورامین رسیدیم و به طرف روستاها اطراف این شهر و مزارع کشاورزی سری زدیم.قسمتهای جمع آوری آب جهت مصارف کشاورزی پر از پرندگان آبزی و کنار آبزی بود در کناری نشسته و با تلسکوپی که به همراه داشتیم لذت کامل را از طبیعتی که از آن بی خبریم را بردیم.پس از آن به  مزارع رفته و گونه هایی همچون زرده پر مزرعه.زرده پر سر سیاه و... را مشاهده نمودیم.

در این فصل نرها رنگهایی حیرت انگیز بر خود دارند.که فقط می توان به خلقت بی همتای آنها پی برد.

در ذیل تعدادی از عکسهای گرفته شده را می توانید مشاهده نمائید.

 

کارت پستالهای حیات وحش

تمامی کارت پستالها در دفتر موسسه موجود می باشد که انشاالله تقدیم به تمامی دوستداران حیات وحش ایران و بویژه اعضاء موسسه نبض سبز حیات خواهد شد.

عکسها ی گرفته شده توسط:احمد براتی،فرشاد شعاریان،حمیدرضا ریحانیان

بجزء عکسهای متعلق به میش مرغ

به داد محیط زیست ایران برسید

خبری که در روزنامه همشهری امروز در خصوص اعتراض کارشناسان به ۲مصوبه ضد محیط زیست درج نموده است سبب شوکه شدن بسیاری از کارشناسان و دلسوزان محیط زیست شده است.

که سبب تخریب به معنای واقعی در مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست خواهد شد.اینبار نوشتن و انتقاد کفایت نخواهد کرد!!

باید بیانیه ای آماده ساخت و به دست رئیس جمهور رساند.به عقیده بنده ایشان هنوز تعریف مناطق حفاظت شده را نمیدانند.ایشان حتی اصل ۵۰ قانون اساسی را هم مرور نکرده اند.

دوستان از همه شما دعوت می کنم بیانیه ای آماده نمائید که همه تشکل ها و دوستداران محیط زیست ایران آنرا امضاء نمایند و مستقیماْ به دست جناب رئیس جمهور برسانیم.

جناب مجابی عزیز اینبار جمعی را شکل دهید که فکر چاره ای بیاندیشند به حال این محیط زیست بی زبان ایران.که اگر زبان بر می آورد دنیایی از غم را بازگو می کرد.

به ولله قسم این کارها کفران نعمات الهی است که خداوند در نزد ما مردم ایران به امانت گذاشته.

دوستان عزیز دست تک تک شما را اینبار می فشارم و عاجزانه طلب کمک می کنم .وضعیت بسیار بحرانیست.بر لبه پرتگاه ایستاده ایم.اگر به خود نیایم میراث طبیعی کشور عزیزمان را از دست خواهیم داد!!!!!

استاد عزیزم روزت مبارک

همزمان با ۱۲ اردیبهشت و روز معلم جمعی از شاگردان بزرگ مرد محیط زیست ایران دکتر هرمز اسدی که دیگر جایش در میان ما خالیست بر سر مزار او حاضر شدند.

حدود چهار ماه از درگذشت او می گذرد اما هنوز می توان چشمهای اشک آلود را در چشمان شاگردانش دید.دلیل این امر این است که هرمز خان اسدی برای ما تنها یک استاد نبود بلکه پدری دلسوز و راهنمای روزگار سختمان بود.

جایش واقعاْ خالیست.او که تا آخرین لحظه عمرش دست از سخت کوشی و حفظ طبیعت و حیات وحش ایران بر نداشت و در نهایت جانش را در راه حفاظت از گوزن زرد ایرانی از دست داد.

 Photo by:Mirkamali

روحت شاد و یادت گرامی

 

آشنائی با جمجمه و ردپای خانواده گربه سانان در ایران

لازم به ذکر است که در گروه گربه سانان اکثر ردپاها شبیه به یکدیگر می باشد.جزء یوزپلنگ که در ردپای بجا گذاشته آثار ناخن هایش کاملاْ مشهود می باشد.در سایرین فقط از روی اندازه ردپا می توان گونه مورد نظر را تشخیص داد.

در ضمن در نمایه های بالا جمجمه شیرو ببر و همچنین ردپایشان وجود دارد که متاسفانه دیگر در هیچ جای ایران نمی توان چنین ردپایی را مشاهده نمود.بدلیل اینکه هر دو در اثر تخریب زیستگاه و شکار بی رویه منقرض شده اند.

 

Investigation on the Status of Euracian lynx (Lynx lynx) In IRAN

Investigation on the Status of Euracian lynx (Lynx lynx) In IRAN

موسسه نبض سبز حیات به عنوان یک تشکل مردمی فعال در زمینه محیط زیست حدود ۲ماه است که   پروژه تحقیقاتی خود در زمینه بررسی وضعیت سیاه گوش در ایران را آغاز نموده است.

امروز نیز در پی انجام پروژه مذکور به پارک پردیسان سری زدیم جهت بیومتری تنها نمونه تحت اسارت.

که خوشبختانه مراحل انجام کار بخوبی انجام شد.

اما گفتگوئی با جناب مهندس نجار(مدیر مجموعه پارک پردیسان)داشتیم.که ایشان فردی خوشرو و بحمدالله دلسوز می باشند.و بسیار سعی بر آن دارند که جفتی برای سیاه گوش پیدا و بتوانند این گونه حساس و در خطر انقراض در ایران را به مرحله تکثیر در اسارت در بیاورند.البته ذکر این نکته بجاست که تکثیر در اسارت و رهاسازی در حیات وحش برای گربه سانان امری بسیار خطیر و مشکل می باشد.که لازمه آن مشاوره دائم با کارشناسان حیات وحش می باشد.امیدوارم که این امر هرچه زودتر تحقق پیدا کند.سیاه گوش پردیسان دیگر قادر به رهاسازی در حیات وحش خود نمی باشد پس باید بهترین استفاده را از این نمونه کرد.

F.Shoarian©

خوشبختانه وضع سیاه گوش بسیار عالی و مطلوب می باشد.دیگر اثری از تخریبهای دندانی وجود نداشت.بسیار شیطان و بازیگوش و باید بگویم گونه ای که بسیار دوستش دارم و به جناب مهندس نجار هم گفتم که هر چه نیاز داشته باشد بدون کوچکترین کاستی برایش آماده می کنم.

F.Shoarian©

 

یوزپلنگ تنهای پردیسان

یوزپلنگ پردیسان که از چندی پیش توسط فردی بنام آقای کوشکی تقدیم به سازمان حفاظت محیط زیست شده است.در محیطی با وسعت حدوداْ ۴۰۰۰متر نگهداری می شود امروز  با یکی از دوستان(جناب مهندس شعاریان) سری به محل نگهداری حیوانات پردیسان زدیم که از محل یوز مورد نظر نیز بازدید کردیم که در حال استراحت در گوشه ای از محوطه بود.اما نکته مورد نظر افزایش وزن که کاملاْ در ناحیه شکمی مشهود بود سبب نگرانی بنده شد.در زمان مدیریت پروژه یوز توسط مهندس هوشنگ ضیائی در گفتگویی اعلام نمودند در صدد زنده گیری یوز دیگری هستیم که بهمراه این نمونه در جزیره کبودان آنها را رهسازی کنیم.و اشاره کردند که بدلیل رهاسازی مجدد یوز مورد نظر جهت تغذیه از خرگوش زنده استفاده می شود.

اما با برکناری ایشان امیدوارم مسئولین سازمان بفکر این گونه منحصر به فرد باشند که به ناگاه سرگذشت ماریتا نیز گریبانگیر یوزپلنگ پردیسان که به گفته دوستان با نام کوشکی صدایش می کنند نشود.

اما به یادگار و از پشت تورهای سیمی چند عکس از این حیوان بی همتاتوسط جناب مهندس شعاریان گرفته شد.

 

 

14th World Congress On In Vitro Fertilization & Word Congress On In Vitro Maturation

در عکس بالا خلاصه مقاله پذیرفته شده را در کتابچه خلاصه مقالات می توانید مشاهده نمائید

پذیرفته شدن مقالات اخیر بنده(حمیدرضا ریحانیان)به همراه استاد و دوست بسیار عزیزم جناب دکتر سید محمد حسینی پناه در مونترال کانادا امری بود که پس از 2سال کار بر روی استروژنهای محیطی به تحقق انجامید.